Loading...
ΣΤΗΛΕΣ 
Ευκαιρία είναι, αυτές τις μέρες που το πρόγραμμα του στοιχήματος είναι σχετικά χαλαρό, να επικοινωνήσουμε και για άλλα θέματα εκτός των καθαρά στοιχηματικών.
Στο betamin συχνά πυκνά θα βλέπετε και πολλά πράγματα που θα είναι εκτός του στοιχήματος, για ότι συμβαίνει γύρω μας, αθλητικό και μη και θεωρούμε ότι είναι καλό να το επικοινωνήσουμε μαζί σας.
Αφορμή για τις σκέψεις μου αυτές ήταν η είδηση που ακούσαμε λίγο πολύ όλοι μας, ότι σε ένα ματς των Ερασιτεχνικών ομάδων ΠΑΟΚ - Άρη για το ερασιτεχνικό κύπελλο της ΕΠΣΜ έγινε ντού από 50-60 "χούλιγκανς", "οπαδούς", "εγκληματίες", "γνωστούς-αγνώστους" (βάλτε όποιο επίθετο σας είναι πιο εύηχο παρακάτω) οι οποίοι βαράγανε όποιον φορούσε κίτρινα, χτυπήσανε μάνες με μικρά παιδιά, πιτσιρικάδες, ποδοσφαιριστές της ερασιτεχνικής ομάδας του Άρη και το κερασάκι στην τούρτα ήταν ότι βγήκε και μαχαίρι και τραυματίσανε (ευτυχώς ελαφρά) κάποιον παράγοντα της ομάδας του Άρη, νομίζω λέγεται Πασιαλής αν θυμάμαι καλά.
Αυτά από το "πολεμικό ανακοινωθέν", άλλωστε λίγο-πολύ όλοι γνωρίζετε την περιγραφή των γεγονότων, δεν χρειάζετε να σας κουράσω περισσότερο.
Εμένα πάλι προσωπικά δεν με εξέπληξε καθόλου αυτό το συμβάν ... δεν διάβασα ούτε είδα τίποτα που να μου κάνει εντύπωση ... ούτε καν η ιστορία της μητέρας που πέταξε το 5χρονο παιδί της κάτω, από την κερκίδα, σε 3 μέτρα ύψος για να το προστατεύσει από τους μαινόμενους βαρβάρους ... ούτε καν αυτό ...
Και δεν εξεπλάγην, διότι είμαι Έλλην ... το καυχώμαι ... έχω γεννηθεί στη Ελλάδα, την χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, τη χώρα του άσπρου-μαύρου-έγχρωμου, τη χώρα όπου πρέπει καθημερινά να αποδεικνύεις ότι δεν είσαι ελέφαντας αλλά άνθρωπος, τη χώρα όπου το γεγονός ότι μπορούμε και ξυπνάμε το πρωί, πάμε στη δουλειά μας, διασκεδάζουμε, φροντίζουμε την οικογένεια μας κλπ. κλπ. και καταφέρνουμε και γυρνάμε σπίτι μας σώοι και αβλαβής, είναι καθαρά θέμα τύχης και παιχνιδιού των πιθανοτήτων ... τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.
Και γιατί ? θα με ρωτήσει κάποιος από εσάς ...
Διότι υπάρχει παντελής απουσία (όχι του Κράτους) σεβασμού σε αυτή τη χώρα πλέον ... στα πάντα-όλα ... τα έχουμε όλα γραμμένα κανονικά ... και δεν μας φταίει κανένα κράτος.
Δεν σεβόμαστε τον εαυτό μας ... δεν σεβόμαστε το διπλανό μας ... δεν σεβόμαστε τους γονείς μας, τους δασκάλους μας, τους δασκάλους των παιδιών μας, τους γείτονες, τους συνάδελφους, τους αστυνομικούς, τους πελάτες μας ... κανένας πλέον δεν σέβεται κάποιον, κάτι σε αυτό τον τόπο ... το κράτος έτσι κι αλλιώς δεν μας σέβεται οπότε το γεγονός ότι δεν το σεβόμαστε και εμείς το περνάω στο ντούκου.
Αν μιλήσω για το σεβασμό του Έλληνα στο περιβάλλον, τότε θα μας κλείσει τη σελίδα ο εισαγγελέας με αυτά που θα γράψω ... αλλά θα το διακινδυνεύσω κάποια στιγμή...
Ξαναγυρνάω στο συμβάν της Σουρωτής Θεσσαλονίκης και ξαναλέω ... 50-60 ταραξίες με διακριτικά του ΠΑΟΚ σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, επιτέθηκαν σε γυναικόπαιδα και παίκτες του Ερασιτέχνη Άρεως Θεσσαλονίκης, λόγω του ότι είναι αλλόθρησκοι, οι "άλλοι", ο εχθρός, ο αντίπαλος, τα μισητά σκουλήκια ... και τους νταούλιασαν στο ξύλο ...
Και ξεκίνησε από εκεί και πέρα ένα ατελείωτο γαϊτανάκι των media για το συμβάν, τα τηλεοπτικά παράθυρα γεμίσαν από κάθε λογής άσχετο που μίλησε για τα επεισόδια, οι εφημερίδες βγήκανε με πηχιαίους τίτλους και καταδικάζανε πάλι τη βία στα γήπεδα και οι νεοεκλεγείς άρχοντες του Αθλητισμού και Πολιτισμού αυτής της χώρας καταδικάσανε και αυτοί με τη σειρά τους τα επεισόδια και υποσχέθηκαν στον Κυρίαρχο Λαό ότι θα βάλουν το μαχαίρι στο κόκκαλο και θα πατάξουν την βία και την τρομοκρατία των χούλιγκανς πρωτού να πείς Κου-τσια-νι-κού-λης ...
Μάλιστα ...
Πρόσφατα, μου πονούσε το αυτί μου (ελαφρώς στην αρχή, αφόρητα στη συνέχεια) διότι έχω μια ευαισθησία στο δεξί μου αυτί λόγω ενός παλαιού χτυπήματος. Σαν γνήσιος απόγονος του Αχιλλέως, του Έκτορος, του Αλέξανδρου του Μέγα, του Κολοκοτρώνη και του Λαζόπουλου (μερικοί από τους σπουδαιότερους Έλληνες σύμφωνα με το ΣΚΑΪ), στην αρχή δεν έδωσα σημασία και θεώρησα ότι θα μου περάσει από μόνο του. Μόνο όταν άρχισε να βγάζει ένα υγρό σαν πύον και οι πόνοι ήταν αβάσταχτοι πήγα στον ειδικό (τον Ωτορινολαρυγγολόγο δηλαδή). Η διάγνωση ήταν πως το αυτί μου έχει μολυνθεί σοβαρά, λόγω του ότι δεν το καθάριζα τακτικά στον ΩΡΛ ως όφειλα, καθότι ευαίσθητο κιόλας, και ήμουν πολύ τυχερός που με μια θεραπεία 30 ημερών περίπου και ισχυρά αντιβιοτικά απέφυγα μια πολύ επώδυνη εγχείρηση.
Γιατί τα λέω αυτά όμως, γιατί περιγράφω ένα πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισα, θα με ρωτήσει κάποιος λογικός αναγνώστης ...
Και απαντάω στην ερώτηση ... διότι η περίφημη "βία στα γήπεδα" είναι ακριβώς ένα πρόβλημα υγείας ... πρόβλημα της κοινωνίας, πρόβλημα του κράτους, πρόβλημα παιδείας. Και χρειάζεται ειδικούς για να λυθεί ... όχι τον κάθε τυχάρπαστο Υπουργό ή Διοικητή Αστυνομίας που σήμερα είναι - αύριο δεν είναι ... χρειάζεται Γιατρό, επιστήμονα στη λύση του προβλήματος ...
Δεν υπάρχει στην Ελλάδα ο όρος "βία στα γήπεδα" ... δεν έχουμε βία στα γήπεδα ... το τσογλάνι που πετάει πέτρες στους αστυνομικούς ή στους αντιπάλους οπαδούς στο Αλκαζάρ ή στο Καραϊσκάκη δεν διαφέρει σε τίποτα από το τσογλάνι των Εξαρχείων ή της Καμάρας Θεσσαλονίκης πριν την πορεία υπέρ των Δικαιωμάτων των Ιππόκαμπων του Βερίγγειου Πορθμού οι οποίοι απειλούνται από τα λύματα των Εσκιμώων στη θάλασσα (διότι ως γνωστό στον Βόρειο Πόλο δεν βρίσκεις διαθέσιμο WC όπου θέλεις).
Ο πιτσιρικάς που πάει στο Σύνδεσμο Φιλάθλων ΠΑΟΚ Μαγούλας για να πιεί το καφεδάκι του, να βρεί φίλους, κολλητούς, γείτονες και να πούνε και 2-3 μαλακιούλες για την Παοκάρα και για τη Σούλα την κομμώτρια με το πορτοκαλί κολάν από την Ελευσίνα, δεν είναι ούτε εγκληματίας εκ προοιμίου, ούτε ύποπτος πρόκλησης επεισοδίων.
Ο φίλαθλος-οπαδός (πείτε τον όπως θέλετε, εγώ ξέρω ότι όταν φοράς ένα κασκόλ της ομάδα σου και είσαι στο γήπεδο είτε στις κυριλέ θέσεις των διαρκείας των 2.000 € είτε στην κόλαση της Θύρας-Χ με τους πυρσούς και τα βεγγαλικά, παύεις να είσαι "φίλαθλος" και είσαι de facto οπαδός, οπότε κομμένες οι παπαριές περί "φιλάθλων") ο οποίος ανάβει ένα πυρσό ή φωτοβολίδα και πανηγυρίζει το γκολ του παίκτουρα Ντος Σάντος ντε Ψοφιμέϊρο και κερδίζει η ομαδάρα μας τον "εχθρό" πείτε μου εσείς σε τί διαφέρει από τη λαοθάλασσα και τους παραληρούντες "φιλάθλους" οποιουδήποτε κόμματος σε πολιτικές συγκεντρώσεις, εικόνες που είδαμε στις πρόσφατες εκλογές ?
Πείτε μου ποιά είναι η διαφορά ανάμεσα στο περιστατικό της Σουρωτής Θεσσαλονίκης και το ξυλοφόρτωμα των γυναικόπαιδων του Άρη από μια χούφτα Παοκτζήδες με μαχαίρια και στυλιάρια, με την επίθεση των ΜΑΤ που ξυλοφορτώσανε τους Κρήτες αγρότες στο λιμάνι του Πειραιά όταν ήρθανε να διαμαρτυρηθούνε με τα τρακτέρ, και τους φλομώσανε στα χημικά και στο ξύλο ?
Δεν υπάρχει διαφορά ... βάλτε εσείς όποιο παράδειγμα θέλετε.
Και επιστρέφω στο παραπάνω, όπου είπα ότι δεν υπάρχει βία στα γήπεδα στην Ελλάδα ... και όντως δεν υπάρχει κατά τη γνώμη μου.
Βία υπάρχει και μάλιστα πάρα πολύ, και όχι μόνο σωματική. Αυτή η βία είναι όμως η οποία μεταφέρεται στα γήπεδα, δεν γεννιέται εκεί μέσα.
Έχω κάνει αμέτρητες "ώρες πτήσης" στα γήπεδα, στους συνδέσμους και γενικά στα κοινά οπαδών συγκεκριμένης λαοφιλούς ομάδος. Δηλώνω υπεύθυνα πως, ουδέποτε έχει πέσει στην αντίληψη μου κάτι το οποίο να μην βλέπω "έξω" στο δρόμο, στην κοινωνία, στην καθημερινότητα μου και να το είδα πρώτη φορά στο γήπεδο ή στους συνδέσμους. Η βία η οποία υπάρχει "έξω" μεταφέρεται "μέσα" στο γήπεδο και βρίσκει "ζωτικό χώρο" για να ακμάσει και να φουντώσει. Δεν γεννιέται ούτε μέσα στο γήπεδο, ούτε μέσα στους συνδέσμους, απλά βρίσκει και κάνει ... επειδή το γήπεδο είναι ξέφραγο αμπέλι ... και επειδή πολλά νεαρά κυρίως παιδιά μετράνε τη μαγκιά τους και το πόσο μεγάλη την έχουν όταν κάνουνε μανούρα στο γήπεδο. Έξω από αυτό όμως είναι Παναγίτσες, λουλουδάκια του αγρού ...
Για το ότι όμως το γήπεδο είναι ξέφραγο αμπέλι, ποιός φταίει ?
Σαφέστατα και φταίει πάνω από όλα η ομάδα. Με μια προϋπόθεση όμως ... να της ανήκει το γήπεδο, διότι στην Ελλάδα ελάχιστες ομάδες έχουν δικό τους γήπεδο.
Ας δούμε λοιπόν ποιές ομάδες έχουν δικό τους γήπεδο και τί έχει συμβεί σε αυτά.
Ολυμπιακός Πειραιώς - Καραϊσκάκη. Από το 2004 που ο Ολυμπιακός μπήκε στο νέο Καραϊσκάκη, δεν έχει ανοίξει ρουθούνι στο γήπεδο, με οποιοδήποτε αντίπαλο, εγχώριο ή Ευρωπαϊκό. Λίγο-πολύ κάθε ματς είναι και μια γιορτή. Πιστεύω ότι σε λίγο καιρό θα επιτραπεί και σε οπαδούς των ΠΑΟ/ΑΕΚ να μπορούν να μπαίνουν στο γήπεδο. Πιστεύω ότι δεν θα γίνει τίποτα.
ΠΑΟΚ - Τούμπα. Εδώ και χρόνια πέραν από το φανατισμό και την καυτή ατμόσφαιρα της Τούμπας, δεν έχουν συμβεί σοβαρά επεισόδια με φιλοξενούμενους, σε αυτό βοήθησε βέβαια και η ισχυρή παρουσία στο Συνδεσμιακό κόσμο του ΠΑΟΚ της διοίκησης Ζαγοράκη. Ελπίζουμε και ο Βρύζας να συνεχίσει έτσι.
Άρης - Κλεάνθης Βικελίδης/Χαριλάου. Αν εξαιρέσουμε τα επεισόδια με τον Ηρακλή όταν έπεσε ο Άρης στην Β' Εθνική, δεν έχει συμβεί το παραμικρό.
Πανιώνιος - Νέα Σμύρνη. Με εξαίρεση τα επεισόδια που είχανε γίνει σε ένα ματς με τον Ολυμπιακό και ντου εκατέρωθεν με πολύ ξύλο, και εδώ έχει να συμβεί κάτι μετά την ανάληψη της προεδρίας από τον Τσακίρη και το γενικό συμμάζεμα του Ιστορικού Συλλόγου.
Scoda Ξάνθη - Πηγάδια. Ο Πανόπουλος παραδοσιακά δίνει το Βόρειο πέταλο χωρητικότητας 1.200 περίπου ατόμων στην εκάστοτε φιλοξενούμενη ομάδα, έναντι 40 ευρώ το κεφάλι συνήθως ... τζάμπα πράμα δηλαδή, οι Διοικήσεις της Λίβερπουλ (και λίγο πολύ όλων των ομάδων της Premier League Αγγλίας που βάζουν το εισιτήριο 30-40 ευρώ για να μπορούν να δουν ποδόσφαιρο όλοι στην Αγγλία είναι κορόϊδα). Εκτός από αυτό πάντως, που πραγματικά με ενοχλεί, έχει χρόνια να ακουστεί κάτι στο γήπεδο της Ξάνθης ...
Για τις υπόλοιπες ομάδες που έχουν ιδιόκτητο γήπεδο δεν αναφέρομαι διότι έχουν μικρή οπαδική βάση.
Το ΟΑΚΑ, το Αλκαζάρ, το Καυτατζόγλειο, το Παγκρήτιο, το Πανπελοπονησιακό παλαιότερα, είναι τα γήπεδα στα οποία συμβαίνουν συνήθως επεισόδια, όπως και σε αυτά της επαρχίας, στα περισσότερα των οποίων τα επεισόδια ξεκινάνε από τους οπαδούς των "μεγάλων" ομάδων συνήθως.
Ένας από τους λόγους λοιπόν της βίας εντός των γηπέδων, είναι το γεγονός ότι σε ένα γήπεδο όπως το ΟΑΚΑ ή το Καυτατζόγλειο (τα οποίο είναι "κρατικά", "Δημόσια", "Δημοτικά") ο καθένας μπορεί να κάνει ότι του γουστάρει και λογαριασμό δεν δίνει σε κανέναν. Γιατί ? διότι ο επίσημος Παναθηναϊκός ή η ΑΕΚ ή ο Ηρακλής δεν τους καίγεται καρφί αν θα γίνει κάτι, ή αν θα γίνει στάχτη και Burberry το γήπεδο ... δεν είναι δικό τους ... το νοικιάζουν ... δεν έχουν νομικά ευθύνη ... δεν έχουν καν άδεια αυτά τα γήπεδα, αν πάθει κάποιος κάτι δεν μπορεί να απευθυνθεί σε κανέναν υπεύθυνο για να βρει το δίκιο του.
Σήμερα που έπαιζε η Εθνική με τη Λετονία, αν ένα παιδάκι γλυστρούσε από τις σκάλες και άνοιγε το κεφάλι του σαν ώριμο καρπούζι Ηλείας, επειδή στα σκαλοπάτια δεν υπάρχουν τα ειδικά αντιολισθητικά που προβλέπεται, δεν υπάρχει ΚΑΝΕΝΑΣ για να του επιρρίψεις ευθύνες. Ακόμη και οι Διοικήσεις των ΚΡΑΤΙΚΩΝ γηπέδων είναι για το θεαθήναι ... και μου λέτε εσείς για "βία στα γήπεδα" και ποιός είναι υπεύθυνος ??? Πλάκα με κάνετε ?
Εν κατακλείδι, θεωρώ ότι οι παρακάτω αιτίες είναι αυτές που αναδεικνύουν και μεγενθύνουν το πρόβλημα βίας το οποίο υπάρχει (και) στα γήπεδα:
- Παντελής έλλειψη υποδομών ασφάλειας στα γήπεδα (και δεν μιλάω για κάμερες και κάγκελα παντού).
- Απαξίωση, σπίλωση και αποδυνάμωση των Συνδέσμων οργανωμένων οπαδών (ο σωστός Σύνδεσμος οπαδών και μπορεί και ξέρει να αντιμετωπίσει προβλήματα βίας στο γήπεδο, αλλά δεν τον αφήνουν τις περισσότερες φορές. Ο σκάρτος Σύνδεσμος οπαδών μπορεί να εξαφανιστεί με μια κίνηση από την εκάστοτε Διοίκηση της ομάδας, αν υπάρχει η βούληση)
- Έλλειψη ποδοσφαιρικής παιδείας και οπαδικής παιδείας. Δεν είναι κακό να υποστηρίζεις με πάθος και με ένταση την ομάδα σου. Κακό είναι όταν ξεφεύγεις από αυτό και ο φανατισμός σου σε οδηγεί σε βίαιο ξέσπασμα κατά δικαίων και αδίκων. Ο αντίπαλος με τα κόκκινα, τα πράσινα, τα κίτρινα, τα μαύρα απέναντι, δεν είναι ο μισητός εχθρός ... είναι οπαδός σαν εσένα και υποστηρίζει την ομάδα του όπως εσύ. Φώναξε, βρίσε αμα λάχει, άναψε 268 πυρσούς και φωτοβολίδες, βγάλε το λαρύγγι σου αν θέλεις, αλλά μέχρι εκεί, δεν έχεις το δικαίωμα να βιαιοπραγήσεις ...
- Κακή νοοτροπία των περισσότερων Διοικήσεων των ελληνικών ΠΑΕ. Αν δεν μπορείς να ελέγξεις τους οπαδούς σου, εσύ σαν ομάδα, τότε κάνε στην άκρη να αναλάβει κάποιος που μπορεί ... οι ομάδες είναι εταιρίες (λέμε τώρα)... υπάρχουν τρόποι για να ελέγξεις τον "κακό πελάτη" ... αν θέλεις να το κάνεις ...
- Κακή νοοτροπία της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας του Αθλητισμού και της Αστυνομίας. Η λύση δεν είναι: Πονάει χέρι, κόψει χέρι, για επικοινωνιακούς και μόνο σκοπούς. Τα περιστατικά στα οποία η Αστυνομία ευθύνεται για επεισόδια, είναι πάμπολλα, κυρίως στο παρελθόν. Με χαρά βλέπω ότι τα πράγματα διορθώνονται, έστω και αργά.
Αυτές είναι μερικές πρόχειρες σκέψεις μου ... θα χαρώ πολύ να τις μοιραστείτε μαζί μου και να εμβαθύνουμε.
Ευρωπαϊκές χώρες οι οποίες αντιμετώπισαν το πρόβλημα της βίας στο ποδόσφαιρο, δουλέψανε, βάλανε τους μηχανισμούς τους να βρούνε λύσεις ρεαλιστικές και πετύχανε μεγάλες επιτυχίες.
Οι συνταγές υπάρχουν, ένα copy-paste χρειάζεται ... δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο. Αλλά χρειάζεται και η πολιτική βούληση ... μήπως τελικά μας βολεύει να έχουμε "βία στα γήπεδα" ???
Αντί επιλόγου, πρέπει να τονίσω ότι το ποδόσφαιρο είναι παιχνίδι επαφής ... δηλαδή δεν είναι μπιρίμπα ούτε ρυθμική γυμναστική.
Όποιος έχει παίξει μπάλα ξέρει ότι το ποδόσφαιρο έχει τράκους, έχει ξύλο, έχει βρισίδι μέσα στο αγώνα, έχει πάθος, ένταση, τα συναισθήματα εναλλάσονται με μεγάλη ένταση, έχει αίμα κι άμμο με λίγα λόγια... γι'αυτό και είναι το πιο δημοφιλές άθλημα στον κόσμο. Διότι είναι πόλεμος, δεν είναι περίπατος στο πάρκο μια ηλιόλουστη Κυριακή, τριαλαρί-τριαλαρό ... ουσιαστικά είναι placebo, μεθαδόνη, υποκατάστατο του πολέμου, για την τέρψη του φιλοθεάμονος κοινού ...
Sir Μήτσος ...
TrackBack URI for this entry
